જરા….

અવગત કરાવું જાતને હું જાતથી જરા,
જાણે ચિતરતા હાથને આ હાથથી જરા.

આગળ વધી ગયા અમે પડછાયો ત્યાં જ છે,
એને મિલનનો કેફ જો ઘટતો નથી જરા.

દોડે છે પૂરપાટ હવે કાચબા છતાં,
સસલા જ તોય જીતતા બસ જીભથી જરા.

અમને બનાવી સીડી ઉપર નીચે છો કરો,
ખીલા છે બૂટ નીચે હોં, તો ધ્યાનથી જરા.

હા, જળપરીને શોધવી એ વાત શક્ય છે,
દરિયામાં ઢોળ ચાંદની તું પ્રેમથી જરા.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *