ગઝલ

લેખો લલાટના હું, ડસ્ટર લઈને લૂછું,
કોરી સિલેટ હો તો અક્ષર કદાચ ઘૂંટું.

એ કાગડો હજી પણ બારીમા આવે છે ને,
બસ ચેક એ કરે કે, કોઈ પડ્યું છે ભૂલું?

ઘરડા થયા સમયના કાંટા હજીય વાગે,
હોવાપણાના જખમો તાજા છે ક્યાં હું મૂકું?

અગવડ પડી જરા તો પ્રશ્નો મને થયા કે,
ઠોકર છે એને ઝૂકું? મારી છલાંગ કૂદું?

એનો લગાવ છે તો પણ એ ખબર નથી કે,
ક્યારે આ શ્વાસ રાખું, ક્યારે આ શ્વાસ ચૂકું.

પગ હતા એ પાંગરીને મૂળ જેવા થઈ ગયા…

પ્રેમ જ્યાં પંખી તરફનો મેં કર્યો જાહેર ત્યાં,
પગ હતા એ પાંગરીને મૂળ જેવા થઈ ગયા.

બર્થ ડેની કેકને કાપી જ નહી વર્ષો સુધી,
કેંડલોને ફૂંક મારી, હાથ ત્યાં પત્થર થયા.

શહેરમાં કર્ફ્યુની હાલત કેમ થઈ છે શી ખબર,
અફવા છે કે, ‘ટેગ’ કરતા એમને ભૂલી ગયા.

ઘર હતું એનાથી નાનુ એ સવારે થઈ ગયું,
સાંભળ્યુ પેલા પડોશીના ઘરે કડિયા ગયા.

બારણા ના હોય એવા દેશમાં થાક્યા હશે,
હાથમાં રાખી મૂકેલા એ ટકોરા જાય ક્યાં?

બે મત્લા….

ડ્રીમ બીગ’ને સાદી રીતે સમજાવું?, શેખચલ્લી.
મટકી ફૂટે ને મહેલો તૂટે ક્યાં જાવું?, શેખચલ્લી.

******************************************

જગ્યા નથી તો એનો બસ આભાસ ઊભો કર.
ટોળા તરત થશે,  વિરોધાભાસ ઊભો કર.

**************************************

એટલે ચગળ્યા કરે છે મૌનને…..

એટલે ચગળ્યા કરે છે મૌનને,
ચોકલેટી શબ્દ સરખા ના બને.

કોઈ બીજું જીંદગીમાં છે જ નહીં,
વારે વારે કેમ કહે છે એ તને?

સહુ પદારથ પ્રેમનો પામી ગયા?
બસ રટીને રોજ એના નામને.

બે વખત ભેગા મળી છુટ્ટા પડે,
માને કાંટાનો સમય,સમજાવને.

જો ઝરણ જોઈ તને મરક્યું જરી,
સહેજ તો પગની ગતિ થંભાવને.

કાન પાછળ આપના પ્રસ્વેદ છે?

કાન પાછળ આપના પ્રસ્વેદ છે?
હાથમાં જે ગ્રંથ છે એ વેદ છે?

જીંદગી ટૂંકી પડે એવું થશે,
ફૂટપટ્ટીથી ય લાંબા ખેદ છે.

સાતમે આકાશ જઈને જોયું તો,
આ જગત તો સાવ નાની કેદ છે.

અંતવાદી અંતમાં એ માનશે?
અંતમાં કે મધ્યમાં ક્યાં ભેદ છે.

બસ નફો સમજાય મૂડીવાદને,
ને છગનને ટંકની ઉમ્મેદ છે.

टौस कर के भाग्य को ही देख ना!

काम करना बंध था उस हाथका,
स्पर्श को संभालना अब काम था.

वो हमारे साथ हो एसा लगा,
सांस लेना इस हवा का बंध सा.

शाम को लाचार सुनना बात का,
नींद का लोरी से छूपकर भागना.

युं कुचलकर फूल को अच्छा किया,
ढूंढ़ते थे कांटे कोई रासता.

पूछ मत हर बात पे अब क्या करुं,
टौस कर के भाग्य को ही देख ना!

(16-26.12.13)